Amelie ging naar Japan
om een reden,
de stilte voor de shock.

Zij/hij wilde niemand kwetsen,
zij/hij experimenteerde
een experiment.

Amelie ging naar Japan,
om het te laten rusten.

Hij wou bewijzen,
dat je in drie maand,
een populair blog kon creëren.

Veel comments
driehonderdvijftig lezers
uitnodigingen van de media.

De pers wou haar,
op drie maand,
missie geslaagd.

Amelie gaat slapen,
ze is moe,
maar haar haren,
blijven hoog.

p.s.
Alles wat Amelie ooit schreef,
is echt gebeurd,
en volledig uit het hart.

Mijn haren waren hoog,
ik zag er goed uit.
Mijn heer rook heerlijk,
zijn witte tanden blonken.

We wisselden gedachten,
we wisselden geuren.

Ik hield vast aan de rand van zijn ooglid
om niet te verzuipen in die donkere ogen.
Af en toe viel ik er in,
ik klom er op tijd weer uit.

Hij kuste bedwelmend, hij vree goddelijk.
Ik denk dat we een nieuwe geur hebben ontdekt samen.

Mijn haren zijn hoog en ruiken naar hem.
Nu spring ik met de hakken op de vlieger,
om te kunnen landen.

Ik wist het, ik wist het.
Woorden die ik nooit zeg.

Maar toch, ik wist het.

De mooie heer belde,
na twee weken wachten.
We gaan zaterdag samen eten,
de dag voor ik vertrek.

Mijn buik heeft rare kriebels,
rotgevoel is dat,
wie heeft dat verzonnen.

Ik wist het, ik wist het.
Dat hij zou bellen,
op een raar moment.
De dag voor ik vetrek.

Ik geloof dat ik misselijk ben.

Ik ga op reis en neem mee,
papier en potlood,
pen en papier.

Eén van mijn opperhoofden
zegt dat ik weg moet.
Gaan praten met gele mensen,
praten over illustratoren van aldaar.

Ik ga op reis en neem mee,
doek en penselen,
toestel en film hard disk.

Ze denken dat, omdat ik teken,
ik ook mensen kan interviewen,
die ook denken dat ze kunnen tekenen.
Mijn opperhoofd vergeet dat ik niet kan praten.

Ik ga op reis en neem mee,
woordenboek en Google translate,
moed en courage.

Zondag vertrek ik naar Japan.

Gisteren met vriendin Alica uit geweest.
Alicia kijkt graag naar vrouwen,
ik kijk dan een beetje mee.

Alica wordt razend snel verliefd,
als er een deerne haar kant uitkijkt,
grijpt ze me vast en zegt ze,
dat ze de ware heeft gevonden.
Telkens weer.

Gisteren aten we een hapje in Pepino,
daar werkte een prachtig wild hertje.
Daar leek ze op, op een hertje,
grote bruine ogen, ze huppelde zelfs af en toe.

Nu zit ik opgescheept met een verliefde Alicia,
die me om de zestien minuten belt dat ze haar weer wil zien.

Alicia kijkt graag naar vrouwen,
ik kijk dan een beetje mee.
Soms wou ik dat ik de andere kant uitkeek,
nu moet ik vanavond weer naar Pepino.

Ik ben terug van het moederland,
veel vrienden gezien, gesproken.
Telkens een opwindend gebeuren.

Telkens als ik hier voet zet,
de zon op mijn huid voel branden,
is de intensiteit onbeschrijfbaar.

Mijn relatie met de zon
is er één die ik als kind al had.
Daar komt geen levend wezen tussen,
daar is geen afstand te groot voor.

Ik ben terug van het moederland,
als ik daar ben kus ik de grond, op de wang.
Als ik hier ben kus ik de grond, op de open mond.

De telefoon rinkelde daarnet,
het was mijn tweede vader.

Eerste vader is ooit weggegaan
met een mooie jonge dame.

Tweede vader liet weten
dat moeder hét weer had.
Als ze hét weer heeft is het ernstig.

Dan krijst ze om aandacht,
dan heeft ze alle ziektes,
is de hele wereld tegen haar.

Dan wil ze nieuwe spullen kopen,
omdat ze zeker weet,
dat ze daar gelukkig van wordt.

Ik weet dat eerste vader daarom
naar die mooie jonge dame keek.
Hij wou ook jong nieuw spul,
omdat hij zeker wist,
dat hij daar gelukkiger van werd.

Niets zo fijn als verdwijnen,
helemaal afgesloten van alles.

Geen telefoon, geen computer.

Vier dagen lang heb ik gewandeld,
in bergen, door dalen.

De hakken had ik thuis gelaten,
voor de gelegenheid,
dat wandelt makkelijker.

Gepraat met wat bomen,
een beetje gekletst met wat dieren.
Ze woonden er graag,
in die bergen.

Ik was er graag,
in die bergen.

Mijn verjaardag is straks,
nog een week wachten.

Nooit heb ik een echte verjaardag gehad,
mijn verjaardag is een tweedehands feestje.
Geboren worden op één januari,
dat is vragen om een tweede plek.

“Gelukkig nieuwjaar en gefeliciteerd”
nooit “Gefeliciteerd en gelukkig nieuwjaar “
of… alleen gefeliciteerd

is niet erg
maar soms